Witte Kerst in de Caraïben

Colombia, land van contrasten. En dat geldt zeker ook voor het klimaat. Net terug van een ‘witte Kerst’ in de dampende hitte van Cartagena, prachtig koloniaal stadje aan de Caraïbische kust – de bijnamen van dit stadje, ‘Parel van de Caraïben’ en ‘La Heroica’ zijn welverdiend – komen we op weg van het vliegveld van Bogotá naar huis in een ongelofelijke wolkbreuk terecht. Nee, geen tropische regenbui. Voor iedereen die dacht dat de Colombiaanse hoofdstad zonnig en zwoel was: was het maar waar! De slogan ‘Bogotá, 2600 meter dichterbij de sterren’, bedacht door de afdeling Citymarketing, camoufleert de gure realiteit: bergstad Bogota is overwegend grijs, koel en regenachtig…

(<< foto gemaakt door Nina, die over onvermoed fototalent blijkt te beschikken).  Blijft gek… kerstballen en kerstlichtjes weerspiegeld in je zonnebril bij 30+ graden….

 

Typische weelderige bloemenzee in de straten van Cartagena – onverbiddelijk moet ik denken aan mama, Oma May, die zo verrukt was door de bloemen in deze stad, vooral de bougainvilles…

(met op het balkonnetje een zonovergoten kerstversiering)

De zee onder handbereik, maar Nina duikt het liefste in het zwembad op de 13e verdieping van ons hotel, Gran Via Loft. Ze durft hier ineens alles wat ze in vier maanden zwemles nog nooit had laten zien: lang met haar hoofd onder water, de bodem aanraken, en zelfs leert ze zichzelf al zwemslag aan die aardig op een echte begint te lijken!

Op de boot naar Punta Arenas, een van de eilanden vlakbij Cartagena, met Tia (tante) Brenda, Jeyffer’s zus, die toen ze baby was bijna dagelijks op haar paste en haar zo vaak liet schaterlachen met al haar gekdoenerij. Op het hagelwitte strand eten we superverse op houtvuur gebakken vis met kokosrijst en patacon (gebakken plakken banaan), typische Colombiaanse side-dish, om te snoepen!

… En ja, nog zo’n contrast: tijdens de overtocht naar dat bounty-eiland. Als je achterom uit de boot over je schouder kijkt, de strakwitte hypermoderne hoogbouw van Cartagena’s jetset-eiland. En voor je, het rommelige, pretentieloze, armoedige maar gezellige palmeneiland waar de bewoners in shabby huisjes wonen en kippen en varkens over ongeplaveide weggetjes rondscharrelen.

Nina met family en mama, die steeds opvallender als een fluoriscerend witte scheepsboei afsteekt bij haar steeds dieper gebruinde dochtertje, kleine Carribean queen.

Springend in de golven, met tia Brenda en nichtje Angeline (dochtertje van Jeyffer’s halfzus Esperanza, op vakantie over uit Texas USA met echtgenoot, ‘Tio Mario’, uit Cartagena)

Katja naast… ‘Katia’, de boot.

 

 

 

 

In het historische stadscentrum, rondstruinend aan de hand van papa…

verkoelend kokoswater drinken op een straathoek

 

 

 

poseren bij een vliegende Buddha langs de kant van de straat. Echt waar! 😉

(‘Geeft u alstublieft een paar pesos voor de kunst!’)

 

haren kammen van kinder-etalagepoppen in een artesanias-winkeltje met prachtige handgemaakte witte kleding (maar die etalagepoppen vindt mama de lelijkste ooit).

 

Juan Valdez, onovertroffen koffieketen die overal in Colombia zaakjes heeft zitten, is ook in Kerststemming en verkoopt Kerstboomkoekjes om van te smullen…

Four ladies in a loft… (Hotel Gran Via Loft, op de sofa op onze kamer, met uitzicht op de skyline van Cartagena’s luxe hotelparadijs Boca Grande… Halfzussen Brenda en Esperanza en vriendin van Tio Mario, Blanca.

Enge liggende man (vindt Nina), met toch wel heel spannende grote voeten bij een winkelcentrum in Boca Grande

Zwemmen bij nacht… Nina met nichtje Angeline

 

 

Che Guevara, volgens kenners het meest gebruikte – slash misbruikte ‘beeldmerk’ ooit. Hier afgebeeld op een ambulante viskar op het strand: Ostreria Che.

 

Terug in het vliegtuig naar Bogotá. Picture made by Nina (het zullen je ouders maar zijn ; -) ).

 

En dan… terug in Bogotá:

Ruisende golven van azuurblauwe zee in de ochtend, stromen bruingrijze regen die over stoepen en asfalt kolken in de middag. Welkom terug in Colombia’s hoofdstad. Zucht…

Enfin. Ook hier schijnt weleens een schuchter zonnetje hoor, gelukkig.

Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.