Amazoneprinsesje

Met Nina ben ik op bezoek bij Heidi en Jeffrey, die op het platteland een finca bewonen: een idyllisch houten huis omgeven door vruchtbaar land waarop ze ecologisch telen. Ze leven met een ander, Frans-Colombiaans stel, ver afgelegen in de adembenemend mooie bergen van Colombia’s Eje Cafetero, de streek in het hart van het land die beroemd is om zijn koffieplantages. Behalve hun eigen baby Oshana en de twee kleintjes van hun vrienden wonen er meer kinderen op de heuvels van het eco-aldea (eco-dorp)waar hun finca bij hoort. En soms komen er van heinde en verre andere kinderen langs met hun ouders.

Goedlachs
Efi, bijvoorbeeld. Ze is vier, net als Nina. En net als Nina is ze dol op glimmend roze speelgoed en begint ze boos te huilen als andere kinderen hun spullen niet met haar willen delen. (Zoveel heb ik al wel gezien: peuter- en kleuterkuren zijn universeel, maakt niet uit of je in Nederland of Colombia bent!). Ze is lief en innemend, goedlachs en nieuwsgierig naar van alles en nog wat.

Maar er is iets bijzonders met haar aan de hand. Haar moeder, een trotse vrouw uit de provincie Putumayo in het zuiden van Colombia, vertelt dat Efi sinds drie weken het nieuwe zusje van haar zoontje Xavier is (Xavier, die hier op de foto in streepjesshirt piraatje speelt met Nahwel – op de achtergrond een glimp van het overdadig groene berglandschap). Een pleegkind, uit het Colombiaanse deel van het Amazonewoud. Ze komt uit een van de Indiaanse gemeenschappen die daar leven alsof de tijd stilstaat. Haar biologische vader is een cacique: stamhoofd en spiritueel leider van zijn volk. Haar biologische moeder heeft haar en haar broertjes en zusjes verlaten om met een andere man mee te gaan. ‘Wie ben ik om de keuze van Efi’s moeder te veroordelen,’ zegt haar nieuwe pleegmoeder, psychologe en voorvechtster van vrouwenrechten. ‘Ze trouwde met een cacique en dacht dat ze een goed leven tegemoet ging. Maar een man die een spiritueel leider is voor zijn volk, is niet altijd een held in eigen huis. Toen ze de kans kreeg vertrok ze met een man die werkelijk van haar hield.’

Verwaarloosd
Als dochter van de cacique is Efi een prinses. Maar ze groeide op in armoede en werd verwaarloosd. Toen ze bij haar nieuwe familie in huis kwam had ze vlooien, en niet lang daarvoor was ze naar beneden gevallen van de maloka in haar dorp – de traditionele ruimte waarin religieuze ceremonies en andere bijeenkomsten worden gehouden. En als Efi met de andere kinderen op de berghelling naast de finca van Heidi en Jeffrey in het plastic zwembadje speelt en zich schaterlachend laat natspuiten met de tuinslang, zien we dat ze exceem op haar lichaam heeft.
Efi is gefascineerd door Nina’s speelgoedfototoestel. Als je op het knopje drukt komen er plaatjes van dieren voorbij. ‘Een eend, een eend!’ roept ze, en laat het me zien.
‘Dat is een pinguïn, Efi,’ zeg ik lachend. Tja, wat weet je in de broeierige jungle van het Amazonewoud nou van pinguïns?

Jaguar
Ze klikt door, denkbeeldige foto’s makend van de groene berghellingen om zich heen, waarop een bijzonder diverse dierenbevolking huist.
‘Een poes, kijk!’
Haar nieuwe broertje Xavier grist het toestelletje uit haar hand.
‘Een jaguar!’ verbetert hij haar, onder de indruk van het beest op de foto.
Vriendelijk geeft hij het speelgoed aan haar terug.
Efi – klik! klak! – flitst enthousiast verder.

Die kleine Indiaanse prinses Efi, denk ik – het komt vast wel goed met haar.

Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.